Mijn persoonlijke verhaal

Op deze pagina wil ik graag mijn persoonlijke verhaal met jou delen. De aanleiding voor het opschrijven van mijn weg tot dit punt ligt in het schrijven van mijn nieuwste boek, Het gaat nooit over kaas. In de inleiding van dit boek is de onderstaande tekst opgenomen. Mocht je aan de hand van deze tekst vragen hebben, schroom dan niet om contact op te nemen. 

Misschien is het ook wel aardig als ik mezelf even voorstel. Zoals je op de kaft van dit boek hebt kunnen lezen is mijn naam Wouter Melkert. Ondanks mijn, op het moment dat ik dit boek schrijf, nog bescheiden leeftijd van 29 jaar, kan ik zeggen dat ik ruime ervaring heb op het gebied van zelfontwikkeling, het doorbreken van patronen, de kracht van mindset en ook spirituele ontwikkeling. Hoe dat komt? Ik geloof dat het een roeping is. De weg naar waar ik nu sta is lang en hobbelig geweest. Deze weg begon toen ik 13 jaar oud was en door een te hoog voorgeschreven dosis medicijnen ziek werd. Ik was moe, zag wazig en was de hele dag door duizelig. Ik had geen enkele energie en zelfs iets onbenulligs als de trap op lopen, moest ik in drie etappes doen. Het heeft ongeveer twee jaar van twijfel en niet mee kunnen doen met de rest van de maatschappij geduurd, totdat we erachter kwamen dat de medicijnen die ik kreeg mij niet hielpen, maar juist ziek maakten. Ik slikt op dat moment een flinke dosis anti-psychotica. Was ik dan ook psychotisch? In tegendeel, ik was, voordat ik begon met deze pillen een vrolijk, vroegwijs en energiek kind. De pillen waren tegen mijn tics. Jazeker! Ik had zenuwtics. Volgens de dokter reden om een kind van, toen ik begon, 7 jaar vol te stoppen met zware medicatie. Het nadeel van deze medicijnen is dat ze aanmaak van de gelukshormonen sterk afremmen. In geval van een psychose waarschijnlijk erg nuttig, in geval van een kind in de groei een veel minder goed idee. Toen ik stopte met deze medicatie werd ik snel beter. Ik had meer energie, was niet meer duizelig en zag niet meer wazig. Er was echter ook een schaduwzijde. Ik werd ook heel somber. Waarom? Omdat mijn hele productie van blije stofjes op z’n spreekwoordelijke gat lag. Niet zo handig. Daar stond ik dan op een bijzonder sombere dag aan de waterkant. Vijftien jaren jong. De zin van mijn leven te overdenken. Toen nam ik een besluit dat mijn leven zou veranderen…

Dit ben ik NIET! Ik ben niet depressief. Dit past niet bij wie ik ben en wat ik van het leven verwacht. Daarom stopte ik ermee. Daar, direct, op dat moment. Misschien denk je nu, ja dat is wel heel makkelijk. Nee zeker niet! Het was verdomde moeilijk. Maar ik besloot om weer mee te doen, ongeacht hoe ik me voelde. Was ik zwaar, dan kregen ze me zwaar, was ik licht, dan deelde ik dat graag. Dit was mijn kennismaking met de kracht van mijn eigen mindset. De kracht van mijn echte ik. Het verschil tussen wie ik werkelijk ben en het veilige, maar o zo droevige ego dat ik had opgebouwd. Ik stapte door. Oké, ik moet bekennen iets te ver.

Ineens voelde het hele leven maakbaar. Ik ging over mijn eigen grenzen en die van anderen, totdat ik mijn ‘levensdoel’ had bereikt! …op mijn 24e. Ik was inmiddels directeur van een respectabel MKB-bedrijf. Maar huh…? Waar was nu het geluk? Het beloofde land waar ik zo naar verlangde? Het was er niet. Nu een aantal jaren en veel inzichten later, weet ik waar het aan schortte. Ik was mijn positieve intentie uit het oog verloren. Ik was het voor mezelf aan het doen. Mijn succes was er voor mij en mij alleen. Om mij een gevoel van succes, maar stiekem nog belangrijker zekerheid en eigenwaarde te verlenen. Tijd dus voor een volgende stap.

Mijn volgende stap was om ondernemer te worden. Vrijheid! Echt mezelf kunnen zijn. Althans dat dacht ik. Maar ook dit bleek een intense reis te worden. Het ene na het andere concept heb ik bedacht. Ik heb elke functietitel gehad die je kan bedenken. Maar wie was ik? Waarom steeds die rollen? Simpel… Een deel van mij mocht nog steeds niet mee doen. Dit was het deel dat naar een diepere betekenis zocht, verder dan zakelijk succes. Ik heb dit belangrijke deel van mezelf nog niet zo heel lang geleden volledig vrijgelaten. Ik wil mensen helpen. Juist de mensen die het moeilijk hebben en, net als ik vroeger, het idee hebben dat ze niet mee mogen doen. Dat alleen zichzelf zijn niet goed genoeg is. Dat je alleen mag komen als je blij bent. Voor deze mensen wil ik er zijn. Daarom help ik nu deze mensen middels het stimuleren van zelfinzicht, zelfontwikkeling en zelfvertrouwen. Daarnaast doe ik ook een beroep op anderen om te helpen. Om iets bij te dragen, zodat iedereen die hulp nodig heeft geholpen kan worden. Dat is waar ik nu sta in mijn leven en waarin ik alles, maar dan ook alles wat ik beschrijf in dit boek en mijn andere boek, Ondernemen in het NU, iedere dag mag leven. Iedere dag mag ik het toepassen, iedere dag mag ik het zijn. Het voelt vaak spannend, maar ook geweldig. Ga je mee op reis?

 

  • LinkedIn Social Icon
  • Instagram

06-51953472

wouter@mindsetpro.nl

Buizerd 23, 4617JL Bergen op Zoom

www.woutermelkert.nl is onderdeel van Plek voor Gesprek

© 2021 Wouter Melkert